نسل جدید پارچه های طبیعی

 استیو تیدبال، دونده اولترا ماراتون، اتفاقاتی را که در او علاقه به تهیه مواد طبیعی و ساده برای لباس بوجود آورد را به یاد می آورد و برای ما بازگو می کند.

من و برادرم عادت داشتیم در سراسر دنیا مسابقه دهیم. او در جنگل آمازون مسابقه می داد و یک مسابقه ی اولترا ماراتون هفت روزه بود. (بعد از مسابقه) لباس همه پوشیده از خون و مورچه بود. در آخر همه لباس هایشان را به صورت  کپه ای روی هم انداخته اند و در جنگل سوزاندند.

این آتش ابر عظیمی از دود را آزاد کرد، ابری غلیظ از کربن سیاه و مواد شیمیایی مضر. تیدبال می گوید:

یادم می آید که نیک(برادر دوقلوی تیدبال) برگشت و گفت این یکی از دیوانه کننده ترین چیزهایی است که تا کنون دیده است و سوالی به نظر ساده پرسید که: “آیا ما نمی توانستیم آنها را دفن کنیم؟”

این سوال برادران را به جستجویی ده ساله برای پارچه ای سوق داد که به طور کامل و ایمن تجزیه می شود و از بین می رود. این موضوع الهام بخش آنان شد تا شرکت تولید لباس Vollebak، که پیشرفته ترین پارچه های جهان را تولید می کند و از مواد پیشرفته ای مانند گرافن (ماده ای که دو دانشمند برای کشف خواص آن جایزه نوبل دریافت کردند) در کنار الیاف طبیعی استفاده می کنند را راه اندازی کنند.

جستجوی یک دهه ای تیدبال ها برای یافتن یک تی شرت زیست تخریب پذیر، نشان دهنده ی مشکلی اساسی است که صنعت مُد با آن روبروست، جایی که فرآوری شیمیایی و رنگهای مصنوعی یک استاندارد به حساب می آیند. پارچه های ساخته شده توسط بشر آلودگی خود را تا انتهای زمین منتقل کرده اند، به طوری که پلاستیک های ریز در اقیانوس ها و یخ های قطب شمال ظاهر شده اند و مواد شیمیایی حاصل از تولید پوشاک مانند کلرین و آرسنیک آب آشامیدنی را آلوده کرده اند.

براساس گزارش بنیاد الن مک آرتور، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵، تولید جهانی لباس دو برابر شده است. این افزایش تا حدودی به دلیل افزایش ثروت و محبوبیت “مد سریع” است که منجر به گردش سریع سبک ها برای افزایش فروش می شود. در این گزارش آمده است که بیشتر لباس هایی که دیگر از آنها استفاده نمی شوند یا در آتش سوزانده می شوند و یا در محل دفن زباله قرار می گیرند و در هر ثانیه تقریبا به اندازه یک کامیون آشغال لباس دور ریخته می شود.

هرچه لباس های بیشتری با پارچه های مصنوعی تولید کنیم  که به گفته Greenpeace اکنون ۶۰٪ لباس ها در سراسر جهان را تشکیل می دهند، میکروفیبرهای بیشتری در فاضلاب لباسشویی و مکان های گسترده دفن زباله قرار می گیرد جایی که تقریباً ۷۰٪ لباس ها و کفش  های آمریکا از آن سر در می آورند.

این موضوع در را به روی مواد سنتی و  تجزیه پذیر مانند کتان و پشم  باز می کند تا به عنوان مواد دوستدار محیط زیست انتخاب شوند. اما طراحان مُد پایدار(مُد سازگار با محیط زیست)، مانند Vollebak، به دنبال به حداقل رساندن تأثیرات زیست محیطی در تولید چنین موادی هستند. آنها در حال نوآوری در فرآیندهای تولید و مواد تکمیل شده برای ایجاد نسل جدیدی از پارچه های طبیعی هستند.

ژاکت پشمی، رهایی گوسفند!

تیشرت گیاهی و جلبکی Vollebak از ترکیب کتان با الیاف مهندسی لیوسل که از اکالیپتوس و راش تشکیل شده، ساخته شده است. این پارچه نرم، سبک و قوی است و این شرکت ادعا می کند که اگر آن را در خاک دفن کنید، ظرف ۱۲ هفته به کود تبدیل می شود. تیدبال می گوید این شرکت همان سختی کار با پشم یا پنبه را با بیشتر مواد آزمایشی دارد.

Vollebak برای تولید هودی این برند به نام “سیاره زمین”، پس از آزمایش با مواد ظاهراً پیشرفته تر از پشم مرینو(Merino wool )، استفاده کرد. این شرکت در پایان گفت:

“گاهی اوقات میلیاردها سال تکامل، کار را برای شما انجام داده است.”

الیاف توخالی و فرفری پشم به طور طبیعی عایق هستند. Vollebak آن را با مسئولیت پذیری تهیه می کند، سپس آن را به یک متریال خوب تبدیل می کند تا از وزن کم و گردش هوای آن اطمینان حاصل کند. این هودی به گونه ای طراحی شده است که برای ذخیره گرما یا مقابله با سرما به چهار روش مختلف پوشیده می شود. طراحان دیگر حتی مفاهیم شگفت آورتری نیز ارائه داده اند.

هنگامی که Edzard Van Der Wyck هدف خود را در تولید مواد اولیه  ساده و پایدار لباس قرار داد، شرکت Sheep Inc را تاسیس کرد که که ادعا می کند یک ژاکت پشمی به شما می فروشد که به اندازه یک عمر دوام دارد.

این شرکت حتی یک گوسفند را نیز آزاد خواهد کرد. در هر ژاکت یک تراشه تعبیه شده است که صاحب آن می تواند از طریق آن برای ردیابی حیوانِ به سرپرستی گرفته ی خود در مزرعه نیوزیلند که این شرکتِ تازه کار پشم خود را از آنجا تأمین می کند استفاده کند. مشتریان، جزئیات مهمترین رویدادهای زندگی گوسفندان خود، از جمله تولد فرزندانش و یا در نهایت مرگ آن را، از طریق  تلفن های همراهشان دریافت می کنند.

ون در ویک گفت:

این همه بخشی از روند ایجاد لباس هایی است که برای یک عمر تضمین شده اند و ما را دوباره به مواد ساخته شده شان متصل می کند. ما می دانستیم که می خواهیم ژاکت پایدار و سازگار با محیط زیست ایجاد کنیم، و سپس برگشتیم و گفتیم:”خب، بهترین ماده برای استفاده چیست؟”

ما به چیزهای مختلفی نگاه کردیم از مواد مصنوعی جدیدی که از برگ آناناس ساخته می شود گرفته تا مجموعه وسیعی از مواد طبیعی مانند پارچه کشمیری و در نهایت به یک دلیل کاملاً مشخص پشم مرینو را انتخاب کردیم. هیچ ماده مصنوعی ای به عنوان جایگزین متناسب با پشم وجود ندارد چه از نظر لمسی و چه از نظر عملکردی.

ون در ویک با اشاره به مواردی که در مغولستان گزارش شده است، از اینکه چرا بزهایی که برای پارچه کشمیری وجود دارند بیش از حد چَرا می دهند گفت که اگر چراگاه های تولید پشم به طور ناپایدار اداره شوند می توانند خسارت بزرگی به زمین وارد کنند.در عوض، شرکت Sheep می گوید که با کشاورزان متعهد به تکنیک های کشاورزیِ احیاکننده کار می کند که انتشار گازهای گلخانه ای را به حداقل می رساند در حالی که هدف آنها جداسازی کربن در خاک است.

شرکت Sheep ادعا می کند انتشار ده برابر را جبران می کند به این معنی که برای هر کیلوگرم کربن که این شرکت تولید می کند، برای جذب ۱۰ کیلوگرم سرمایه گذاری می کند  در حالی که در ابتکاراتی که باعث ارتقا تنوع زیستی محلی می شود، کمک می کند. این پشم به ایتالیا حمل می شود و در آنجا در یک ماشین پارچه بافی ۱۶۰ ساله که با انرژی تجدید پذیر کار می کند ریسیده می شود.

گرچه این مسافت پیموده شده زیاد است، ون در ویک استدلال می کند که حمل و نقل قسمت نسبتاً کمی و حدود یک ترصد از فرآیند را تشکیل می دهد. او در مورد ردپای کربن در شرکت Sheep  ادعا می کند که این شرکت اجازه می دهد شفافیت در هر مرحله از مراحل مختلف زنجیره بین گوسفند و مصرف کننده وجود داشته باشد.

حتی پنبه!

پنبه ، رایج ترین الیاف طبیعی جهان و اساسِ حدود ۳۰٪ از لباس های تولید شده در سطح جهان است، طبق گزارش موسسه منابع جهانی، برای برخی از متعهدترین مارک های مُد پایدار استفاده از آن ممنوع است. دلیل آن این است که در فرآیند تولید پنبه از مقادیر زیادی آب و حشره کش استفاده می کند و زنجیره های تأمین آن غالباً شامل فرآیندهای سمی ای مانند سفید کردن و رنگ آمیزی است.

اما یک تولید کننده منسوجات در سیاتل به نام Evrnu معتقد است که می تواند از این مواد به روشی پایدار استفاده کند و باید با پنبه مثل  طلا رفتار کرد. کریستو استانف، بنیانگذار این شرکت گفت:

تقریباً تمام طلاهایی که تاکنون تولید شده اند هنوز در گردش هستند. ما می توانیم دقیقاً همین کار را با پنبه انجام دهیم.

Evrnu قصد دارد در فرآیند بازیافت لباس های قدیمیِ پنبه ای به جای ریز و تکه کردن آنها، که به طور قابل توجهی پارچه را ضعیف می کند و با ذوب کردن آنها مانند طلا مواد اولیه را بازیابی کند. پارچه Evrnu به نام NuCycl با استخراج بلوک های مولکولی پنبه و تبدیل آنها به الیاف جدید ساخته می شوند، که به گفته این شرکت تا سه برابر مقاوم تر هستند.

فرآیند جدید Evrnu به این معنی است که این شرکت می تواند به جای اینکه پنبه بیشتری رشد دهد از پنبه های لباس دور ریخته شده استفاده کند و تی شرت جدید و محکم تری از یک لباس قدیمی که دیگر دوستش ندارید تهیه کند. در جولای سال ۲۰۱۹، از اولین هودی NuCycl، با همکاری آدیداس و استلا مک کارتنی، در مسابقات تنیس ویمبلدون رونمایی شد. این هودی طراحی شده بود تا در پایان عمرش ذوب و به مایع تبدیل شود و به NuCycl برگردد.

اقدامات تجاری دیگری هم در حال انجام است و این شرکت اکنون با مارک های دیگری مانند Levis کار می کند. هدف آنها تولید انبوه این ماده است تا بتواند روزی جای پنبه و پلی استر را در زنجیره های تولید در سراسر جهان بگیرد.

در حالی که پیش از این، مواد روغنی مانند نایلون حداقل یک مزیت زیست محیطی نسبت به مواد طبیعی داشتند – بازیافت آنها آسان تر بود- Evrnu امیدوار است که مواد طبیعی اکنون بتوانند با همان اندازه با آنها مطابقت داشته باشند. استیسی فلین، از دیگر بنیانگذاران، می گوید:

ما جهانی را تصور می کنیم که در آن تمام الیاف طبیعی قابل بازیابی باشند یا از مواد مصنوعی سازگاری باشند بنابراین هر آنچه که به طور طبیعی پرورش داده می شود باید بتواند تجزیه شود و به چیز دیگری تبدیل شود.

منبع: CNN